Jealouz Jaejin Home

Theme ใหม่รับฤดูฝนเขียวชะอุ่มสดใส  กรุณาเตรียมใจก่อนกด F5  เพราะสีมันแปร๋นกระแทกลูกตาไม่เกรงใจใคร ฮะฮะฮะฮ่า  สีหม่นหมองมันดูแล้วไม่สดชื่น  เลยต้องแรง!! 

เขียนคำปลุกใจไว้อีกแหน่ะ "ความทุกข์ทนจะหลอมคนให้ทนทาน" ใช้บรรดาพี่ชายเป็นพรีเซนเตอร์โดยไม่ยอมออกเงินค่าตัว  ปลุกจิตวิญญาณอันเร่าร้อนให้ฮึกเหิม!!  ฮึ่ม!! (ไอ้นี้บ้ากันไปใหญ่)

เปลี่ยนชื่อใหม่เป็น Jealouz Jaejin - ไอ้แจจินเด็กขี้อิจฉา  โอ้ว....ทั้งคล้องกับชื่อ...และความหมายก็ตรงกับนิสัยเหลือเกิน  ชื่อนี้มันเกิดมาเพื่อกูโดยแท้ >///< 

Only Human : K

哀しみの向こう岸に  微笑みがあるというよ
kana shi mi no mu ko u kishi ni hohoe mi ga a ru to i u yo
อีกฟากฝั่งของความเศร้า มีบางสิ่งที่เรียกว่ารอยยิ้ม

哀しみの向こう岸に  微笑みがあるというよ
たどり着くその先には　何が僕らを待ってる
kana shi mi no mu ko u kishi ni hohoe mi ga a ru to i u yo
ta do ri tsu ku so no saki ni wa nani ga boku ra wo ma- te ru
อีกฟากฝั่งของความเศร้า มีบางสิ่งที่เรียกว่ารอยยิ้ม
ทว่า กว่าเราจะไปถึงที่นั่น ไม่รู้จะมีอะไรรอเราอยู่

逃げるためじゃなく 夢追うために
旅に出たはずさ  遠い夏のあの日
ni ge ru ta me gya na ku yume wo u ta me ni
tabi ni te ta ha zu sa to- i natsu no a no hi
ไม่ใช่เพื่อวิ่งหนี แต่เพื่อวิ่งตามความฝัน
เราควรจะออกเดินทาง ตั้งแต่ฤดูร้อนที่ห่างไกลวันนั้น

明日さえ見えたなら　ため息もないけど
流れに逆らう舟のように   今は　前へ　進め
asita sa e mi e ta na ra ta me i ki mo na i ke do
naka re ni saka ra u fune no yo- ni   ima wa mae he susume
หากมองเห็นวันพรุ่งนี้แล้ว ไม่แม้จะพักถอนหายใจ
ราวกับเรือกลางกระแสน้ำ  ตอนนี้มีเพียงก้าวไปข้างหน้า

苦しみの尽きた場所に　幸せが待つというよ
僕はまだ探している　季節はずれの向日葵
kuru shi mi no tsu ki ta basho ni shiyawase ga matsu to u yo
boku wa ma da saka shi te i ru kisetsu ha zu re no hi nawari
ในที่ซึ่งไร้ความเจ็บปวด มีสิ่งที่เรียกว่าความสุขรออยู่
ผมยังคงค้นหา ดอกทานตะวันซึ่งบานยามสิ้นฤดู

こぶし握りしめ　朝日を待てば
赤い爪あとに　涙　キラリ　落ちる
ko bu shi nigi ri shi me asahi wo ma te ba
aka i tsume a to ni namida ki ra ri o chiru
หากรอคอยรุ่งอรุณด้วยการกำหมัดแน่น
หลังจากเล็บถูกย้อมเป็นสีแดงแล้ว น้ำตาก็ส่องประกาย

孤独にも慣れたなら　月明かり頼りに
羽根なき翼で飛び立とう   もっと　前へ　進め
kodoku ni mo na re ta na ra tsukia ka ri tayo ri ni
hame na ki tsubasa de tobi ta to   mo-to mae he susume
หากคุ้นเคยกับความโดดเดี่ยวแล้ว
อาศัยเพียงแสงจันทร์ โบยบินด้วยปีกที่ไร้ซึ่งขนนก  ก้าวเดินต่อไป

雨雲が切れたなら　濡れた道　かがやく
闇だけが教えてくれる
強い　強い　光   強く　前へ　進め
ame kumo ga ki re ta na ra mu re ta michi ka ga ya ku
nami da ke ga hoshi e te ku re ru tsuyoi tsuyoi hikari  tsuyo ku mae he susume
หากตัดผ่านเมฆฝนแล้ว ทางที่เปียกส่องแสงแระยิบระยับ
มีเพียงความมืดนำทาง   แสงแรงกล้า  ก้าวเดินอย่างเข้มแข็ง

ยิ่งได้ฟังเพลง Only Human ของ K ประกอบซี่รี่ญี่ปุ่นเรื่อง "บันทึกน้ำตาหนึ่งลิตร" ก็เลยโศกตามเพลงจนได้  เพื่อนๆเริ่มจะย้ายเข้าหอกันหมดแล้ว  เหลือแต่ไอ้แจจินนี่แหละที่ยังค้างเติ่งอยู่ที่บ้าน  อยากอยู่คนเดียวแบบนี้ไปอีกพักหนึ่ง  ยังไม่ค่อยอยากสุงสิงกับใครเท่าไรนัก  อยู่เงียบๆคนเดียวในห้องก็สบายใจดี...เบื่อโลก...เบื่อสังคม 

กลัวตัวเองจะเป็นบ้าเข้าสักวัน  เพราะจนเดี๋ยวนี้ยังฟื้นฟูสภาพจิตใจให้กลับมาเต็มร้อยไม่ได้สักที  หลุดออกจากตรวนของคำว่า "เด็กเอ็นท์ไม่ติด" ไม่พ้น  เถียงไม่ออกเวลามีคนพูดแทงใจดำ  พักหลังๆเจอจนบ่อยจนแทบกระอักเลือดตายเหมือนหนังจีน  =w=  น้ำใบบัวบกเป็นลิตรก็เอาไม่อยู่  จะช้ำในช้ำใจตายอยู่รอมล่อ 

"พี่สาวเป็นตัวอย่างที่ดีให้น้องช่นเจริญรอยตาม  ส่วนแจจินเป็นตัวอย่างที่ไม่ดีอย่าได้ทำตาม" เหอๆ....นี่กูกลายเป็นเกะดำของบ้านไปแล้วใช่ไหม?  ไม่กล้าอบรบสั่งสอนน้องเรื่องการเรียน  กลัวน้องชายตอกกลับหน้าหงายล้มฟุบลุกไม่ขึ้น  "ทีพี่ล่ะ...ยังทำได้" ถ้าได้ยินแบบนี้คงเอาตรอบใจตายจริงๆ

ปัญหาเก่ายังไม่จบ  ปัญหาใหม่ก็เข้ามาจนได้  อุตส่าทำตัวสงบเจี๋ยมเจี่ยมอยู่บ้านไม่ก่อปัญหาทนสะเทือนใจมาได้หลายวัน  สุดท้ายไอ้แจจินก็แกว่งเท้าหาเสี้ยนจนได้  น้องข้างบ้านมาชวนไปดูคอนเอสเจ  แม่ของน้องบอกว่าถ้าแจจินไม่ไปน้องก็ไม่ได้ไป  เพราะไม่มีคนรับกลับ  ไอ้เราก็สงสารเด็กเห็นพยายามออมเงินหยอดกระปุกจนซื้อบัตรได้    ก็เลยตบปากรับคำไป  ต้องไปดูคอสเอสเจโดยที่ใจไม่นึกอยาก = =''  แจจินเฉยๆกับเอสเจ  แต่ไม่อยากไปแย่งตั๋วเอลฟ์  ผลสุดท้ายเป็นไง...เสียทั้งเงิน...เสียทั้งเวลา...แล้วยังโดนแม่กับพี่โกรธอีก  รู้สึกประสาทกินก็คราวนี้  

แปดร้อย...บัตรแพงจัด  เสียดายตังวะ  นี่ถูกสุดแล้วเรอะ!! 

อยากจะกรี๊ดให้ลั่นบล็อค  กูเก็บกด!! 

ตารางเรียนออกแล้วด้วย เลิกเย็นทุกครั้ง เซงเป็ดได้อีก  เทอมนี้ม่ามี๊ไม่ให้อยู่หอ  ต้องไปกลับเอาเอง  เลิกเย็นแบบนี้กลับบ้านมืดแน่เลย  =_='' ไม่ชอบอะ.... แต่ทำยังไงได้...ยังมีคดีติดตัวเลยต่อรองไม่ได้  เพราะค่าเทอมมหาลัยเอกชนแพงแบบสูบเลือด   ก็ต้องประหยัดถนอมเงินไว้  ไม่มีสิทธิ์เรียกร้องอะไร...และก็ไม่อยากเรียกร้องอะไรด้วย  นอกจาก....ให้อภัยในความผิดพลาด

พูดถึงพี่ชายสุดที่รักเสียหน่อย  ไอ้เราก็ได้ยินข่าวแว่วๆ(ชนิดเต็มตาชัดหู)เกี่ยวกับ แทซู ยุนทิฟ บลาๆอยู่เหมือนกัน  ตอนแรกๆก็รวดร้าวนิดหน่อย  ต่อมาก็รู้สึกดีใจที่พีชายมีเพื่อน(สาว)ไม่ก็แฟน(สาว)กับเขา  กลัวจะตายด้านไปเสียก่อน  ยังไงแจจินก็ยังอยากได้พี่สะใภ้เป็นผู้หญิงมากกว่าผู้ชาย(ในวง)ด้วยกัน  แม้ว่าจะสนับสนุน YunJae&Yusoo สุดกรี๊ดก็เถอะ

อ่า....อยากดู Star Show มากมาย  แจจ๋าโชว์กล้ามให้ประจักษ์ที่เมกาไปแล้ว  ขอดูแบบเต็มตาที่รายการนี้ก็แล้วกัน  สงสัยต้องเตรียมทิชชู่มาสับเลือดเสียแล้วกระมั้ง 

ตั้งหน้าตั้งตารอพี่ชายมาไทยกลับสู่อ้อมอกน้องสาวคนนี้   จะไปดักรอหน้าดุสิต   ชีวิตเด็กโข่งมันก็ทำได้แค่ตามล่าแบบนี้แหละน้า....มีตเมิตไม่เคยได้ไป  พูดแล้วก็ช้ำใจวะ  TT-TT  พี่ชายทำพิษวันละหลายรอบ

ส่วนงาน Yamaha หุหุหุ....จะไปร่อนทุกวันตั้งแต่ 1-10 เลยคอยดู กร๊ากกกกกกกก   กงจูที่รัก....วันที่ 7 ว่างนะคะไปได้ๆ  เพราะชดคอน BB แล้ว TT^TT  ไปงานยามาฮ่าด้วยกันกี่โมงก็ได้  เพราะไม่มีเรียนวันพุทธ  ส่วนวันที 8 มีเรียนคาบหนึ่งงะ  ต้องรอปรึกษาพี่ก่อนว่าเฉียดมารับได้ไหม?  แต่คิดว่าคงจะไปตามนั่นแหละ

ปล1. ไอ้ที่อยากดูแต่ไม่ได้ไป  ไอ้ที่ไม่อยากดูแต่ได้ไป  ปวดเฮดจริงๆคะพี่น้อง.... 

ปล2. ชักไม่แน่ในกับอนาคตของตัวเอง  ความฝันมันจะเป็นจริงได้รึเปล่า

ปล3. สูญเสียสกิลในการแต่งนิยายไปแล้วอะ  ทำยังไงดี  ดึงมันกลับมาไม่ได้  รวดร้าวชีวิตจังเลยวะ

ปล4. ยิ่งโต ยิ่งต้องรับรู้โลกภายนอก  ชักไม่อยากเป็นผู้ใหญ่แล้วซิ  ยังไงก็ต้องสู้ต่อไปให้ได้  เหมือนในเนื้อหาของเพลงนี้  "哀しみの向こう岸に  微笑みがあるというよ - อีกฟากฝั่งของความเศร้า มีบางสิ่งที่เรียกว่ารอยยิ้ม"

ปล5. ตัดผมหน้าทรงตาเทมโป  ผมโครตจิ้มตา... =[]='' เฮียแกอยู่ได้ไง

ปล6. คิดถึงดงบัง  คิดถึงเซเว่นซิน

ปล7. เจอกัน entry หน้า  รับร้องว่าจะกลับมาสดใสเช่นเดิม